Pomorski Zespół Parków Krajobrazowych

Zielona Szkoła przy WPK

  • warsztaty "Woda źródłem życia"
    warsztaty "Woda źródłem życia"

Zielona Szkoła przy WPK

DZIEMIANY
Czas na grzyby!
Na tropach lądolodu we Wdzydzkim Parku Krajobrazowym
Siedliska przyrodnicze Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego
Pomorscy czują klimat !
WFOSiGW

 1.03.2021 na terenie Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego w miejscowości Płocice przechodzący spacerowicze zauważyli tonące na jeziorze zwierzę. Ich reakcja była natychmiastowa, powiadomiona została straż pożarna, leśnicy z nadleśnictwa Lipusz oraz pracownicy Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego. Strażacy pojawili się na miejscu po kilku minutach. Okazało się, że tonącym zwierzęciem jest wilk. Przy pomocy sań lodowych wyłowili wilka z wody i przetransportowali na brzeg. Zwierzę było wycieńczone. Strażacy podjęli się jego reanimacji. Podali tlen oraz wykonali masaż serca. Niestety nie przyniosło to efektu, okazałej wadery (150 cm długości i 73 cm w kłębie)  nie udało się uratować.

W lasach w których my żyjemy wilki od zawsze były i są. To są te same lasy z których i my ludzie i wilki szare (Canis lupus) korzystają od stuleci. W 1995 roku wilk został objęty częściową ochroną w niektórych rejonach Polski, a 3 lata później 1998 ścisłą ochroną gatunkową na terenie całego kraju. W 2001 roku, na podstawie wyników ogólnopolskiej inwentaryzacji wilka i rysia prowadzonej przez pracowników nadleśnictw i parków narodowych, a koordynowanej przez Zakład Badania Ssaków PAN oraz Stowarzyszenie dla Natury „Wilk”, jego populację oceniano na 463–564 osobników. Od tamtego czasu populacja wilka znacznie wzrosła. Aktywność ludzi również znacznie zwiększyła się w lasach zarówno w dzień, jak i w nocy, więc możliwość spotkania wilka również się zwiększa. Chodząc leśnymi drogami nie wiemy jak często gdzieś pośród gąszczy przygląda nam się wilk. Czy wobec tego stanowi dla nas zagrożenie?  W żadnym wypadku – wilki są zwierzętami, które słabo widzą, dlatego często przyglądają się ludziom, dopiero gdy się poruszymy zauważają nas dokładnie i się oddalają. Ataki wilków na ludzi zdarzają się niezmiernie rzadko. Pamiętajmy o tym, że wilki nie są zagrożeniem dla ludzi ani nie przyczyniają się do realnych strat gospodarczych. Ich naturalnym pożywieniem są jelenie, sarny, dziki i łosie, a także drobne zwierzęta, takie jak: gryzonie, zające, borsuki, bobry, ptaki i bezkręgowce, swoją dietę uzupełniają owocami i ziołami.

Wilki są niesamowicie inteligentnymi stworzeniami, unikają człowieka jak tylko mogą. Te wilki, które późną zimą(w lutym) spotykamy bliżej zabudowań to osobniki, które poszukują swojego partnera w celu założenia własnej rodziny. Ruja wilków występuje w lutym – największy okres miłości tych zwierząt przypada tydzień przed i tydzień po walentynkach. To właśnie w tym okresie są mniej czujne i częściej je spotykamy.

Wilk jest ważnym drapieżnikiem, który pełni pozytywną rolę w utrzymaniu równowagi ekologicznej w lasach. Należy pamiętać, że to człowiek jest „gościem” w lesie, nie dzikie zwierzęta, dla których to naturalne środowisko życia.

 

Relacja z akcji ratunkowej dostępna pod linkiem - https://koscierski.info/zdjecie/4481046