Pomorski Zespół Parków Krajobrazowych

Zielona Szkoła przy WPK

  • warsztaty "Woda źródłem życia"
    warsztaty "Woda źródłem życia"

Zielona Szkoła przy WPK

DZIEMIANY
Czas na grzyby!
Na tropach lądolodu we Wdzydzkim Parku Krajobrazowym
Siedliska przyrodnicze Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego
Pomorscy czują klimat !
WFOSiGW

                                                                                                                                         Wdzydzkiimages.jpg Park Krajobrazowy,stanowiący północno-zachodnią część Borów Tucholskich, został utworzony 15 czerwca 1983 roku. Obszar Parku stanowią grunty należące do 5 gmin powiatu kościerskiego: Kościerzyna, Dziemiany, Karsin, Lipusz, Stara Kiszewa oraz Lasy Państwowe, na których gospodarują Nadleśnictwa Kościerzyna i Lipusz. Powierzchnia parku wynosi 17,8 tysięcy ha, w tym lasy i zadrzewienia pokrywające 64% obszaru, grunty orne :10%, a wody powierzchniowe 11%. Park otacza otulina o powierzchni 15,2 tysięcy ha. 2 czerwca 2010 roku Wdzydzki Park Krajobrazowy został włączony do Rezerwatu Biosfery "Bory Tucholskie".

Krzy___Jezior_Wdzydzkich.JPGKrzy___Jezior_Wdzydzkich.JPG

 Fot. Jezioro Wdzydzkie - serce WPK (archiwum WPK)                                                                                                                                                                                                   

Ukształtowanie terenu

Teren Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego ukształtowany jest w czwartorzędzie przez wody roztopowe lądolodu - obejmuje w większości obszar równiny sandrowej. Sandry Parku zbudowane są głównie z osadów warstwowych żwirowo-piaszczystych. Podstawowym zróżnicowaniem terenu Parku są ciągi rynien polodowcowych, zagłębienia wytopiskowe, odcinki dolin rzecznych, a także fragmenty wysoczyzny morenowej w postaci tzw. „wysp morenowych". 

             

Przyroda


Flora Do rzadszych roślin spotykanych w lasach WPK zaliczyć można widłaki: spłaszczony, torfowy, Zeilera, goździsty i jałowcowaty, paprotkę zwyczajną, kalinę koralową, mącznicę lekarską, a także wawrzynka wilcze łyko. Szczególnie obficie na terenie Parku występuje roślinność torfowiskowa, związana z śródleśnymi oczkami wodnymi w mniejszym lub większym stopniu przekształcona przez człowieka. Powszechnie występującymi tu gatunkami są rosiczka okrągłolistna i długolistna, turzyca bagienna, bagnica torfowa, modrzewnica zwyczajna, przygiełka biała, żurawina błotna i bagno zwyczajne. Jednym z najcenniejszych gatunków roślin występujących na torfowiskach źródliskowych jest skalnica torfowiskowa, która w Polsce jest reliktem glacjalnym (polodowcowym).
 

Fauna  Wśród pospolitych gatunków ssaków (sarna, zając, dzik, borsuk, lis i jenot) występujących na terenie Parku możemy wyróżnić liczne gatunki chronione. Park cechuje duża różnorodność  gatunkowa nietoperzy. Stwierdzono występowanie rzadkiego gatunku nietoperza - nocka łydkowłosego, którego kolonię rozrodczą odnotowano w okolicach rzeki Wdy. Ważnym elementem fauny Parku jest też liczna populacja bobra europejskiego. W jeziorach i rzekach Wdzydzkiego PK występuje 35 gatunków ryb, w tym wiele chronionych. Przedstawicielem cennych gatunków jest troć jeziorowa - reliktowa forma powstała na skutek izolacji geograficznej, związanej ze zlodowaceniem. W wodach WPK bytuje również strzebla błotna, która figuruje w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt, jako gatunek krytycznie zagrożony.Ważnym elementem fauny Parku jest też rak szlachetny, niegdyś pospolity obecnie silnie zagrożony.